پیش بینی احساس شرم و گناه بر اساس سبک دلبستگی و شیوه های فرزندپروری در دختران دوره متوسطه دوم شهرستان سپیدان

این پژوهش با هدف پیش بینی احساس شرم و گناه بر اساس سبک دلبستگی و شیوه های فرزندپروری در دختران دوره متوسطه دوم شهرستان سپیدان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع کمی بود. جامعه آماری شامل تمامی دختران دوره متوسطه دوم شهرستان سپیدان در سال تحصیلی ۱۴۰۰ (N=۱۲۰۰) بود. نمونه پژوهش ۳۰۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه سبک دلبستگی هازن و شیور (۱۹۸۷)، پرسشنامه شیوه های فرزندپروری بامریند (۱۹۹۱) و پرسشنامه احساس شرم و گناه مسنر و کوک (۱۹۹۵) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و روش های آمار توصیفی (میانگین، انحراف استاندارد) و استنباطی (رگرسیون چندگانه) تحلیل شد. نتایج نشان داد که سبک دلبستگی ایمن به طور منفی و سبک های ناایمن (اجتنابی و اضطرابی) به طور مثبت با احساس شرم و گناه همبستگی دارند (p<۰.۰۱). همچنین، شیوه فرزندپروری مقتدرانه پیش بینی کننده منفی و شیوه های مستبدانه و سهل گیرانه پیش بینی کننده مثبت احساس شرم و گناه بودند (β=-۰.۳۲، p<۰.۰۰۱). این یافته ها بر اهمیت سبک دلبستگی و فرزندپروری در سلامت روانی نوجوانان تاکید دارند. پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی برای والدین و مشاوران مدارس طراحی شود.

کلیدواژه ها:

احساس شرم و گناه ، سبک دلبستگی ، شیوه های فرزندپروری ، دختران نوجوان ، پژوهش کمی