سازگاری با چالش های محیط کار: رابطه تاب آوری، سکوت سازمانی، شادکامی و فرسودگی شغلی در معلمان دوره اول ابتدایی شهر قم

هدف این پژوهش، بررسی رابطه تاب آوری و سکوت سازمانی با شادکامی و فرسودگی شغلی در معلمان دوره اول ابتدایی شهر قم بوده است. در دنیای پرشتاب امروزی، حرفه معلمی به دلیل مواجهه مداوم با چالش های اداری، اجتماعی و آموزشی، مستعد بروز فشارهای روانی است که می تواند بر عملکرد، رضایت شغلی و سلامت روانی آنان تاثیرگذار باشد. این مطالعه با رویکرد توصیفی-همبستگی و با استناد به چارچوب های نظری مرتبط، به بررسی ابعاد مختلف این روابط پرداخته است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه معلمان دوره اول ابتدایی شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ بوده است. حجم نمونه با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و بر اساس معیارهای آماری، تعداد ۲۵۰ نفر تعیین گردید. ابزارهای سنجش مورد استفاده شامل پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC)، پرسشنامه سکوت سازمانی مورداک و همکاران (OOS)، پرسشنامه شادکامی آکسفورد (OHI) و پرسشنامه فرسودگی شغلی مزنلاچ (MBI) بوده است. یافته های توصیفی حاکی از سطوح متوسط تا بالا در متغیر تاب آوری، سطوح نسبتا پایین در متغیر سکوت سازمانی، سطوح متوسط در متغیر شادکامی و سطوح متوسط تا بالا در متغیر فرسودگی شغلی در میان معلمان مورد مطالعه بوده است. نتایج تحلیل های استنباطی نشان داد که تاب آوری رابطه منفی و معناداری با فرسودگی شغلی و رابطه مثبت و معناداری با شادکامی دارد. همچنین، سکوت سازمانی رابطه مثبت و معناداری با فرسودگی شغلی و رابطه منفی و معناداری با شادکامی نشان داد. در نهایت، یافته ها حاکی از آن است که تاب آوری و سکوت سازمانی به طور مشترک قادر به تبیین بخشی از واریانس شادکامی و فرسودگی شغلی معلمان دوره اول ابتدایی شهر قم می باشند. این نتایج بر اهمیت توجه به عوامل حمایتی و ساختاری در محیط آموزشی و همچنین تقویت مهارت های تاب آوری در معلمان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، سکوت سازمانی ، شادکامی ، فرسودگی شغلی ، معلمان دوره اول ابتدایی ، شهر قم.