بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر پرخاشگری و رفتار اجتماعی دانش آموزان

این مقاله مروری با هدف بررسی و تحلیل تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر کاهش پرخاشگری و بهبود رفتار اجتماعی دانش آموزان تدوین شده است. پرخاشگری و مشکلات در روابط اجتماعی از جمله چالش های شایع در محیط های آموزشی هستند که نه تنها بر سلامت روان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان درگیر، بلکه بر کل جو روانی مدرسه تاثیر منفی می گذارند. رویکردهای سنتی انضباطی اغلب در ریشه یابی و حل این معضلات ناکارآمد بوده اند. در مقابل، آموزش مهارت های زندگی به عنوان یک راهبرد پیشگیرانه و توانمندساز، با تمرکز بر تقویت قابلیت های روانی-اجتماعی دانش آموزان، به طور فزاینده ای مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله با مرور نظام مند ادبیات پژوهشی موجود، به این نتیجه می رسد که برنامه های آموزش مهارت های زندگی از طریق آموزش مولفه های کلیدی مانند مدیریت خشم، همدلی، خودآگاهی، حل مسئله و ارتباط موثر، به طور مستقیم به کاهش بروز رفتارهای پرخاشگرانه کمک می کنند. این برنامه ها به دانش آموزان ابزارهای لازم برای شناسایی هیجانات خود و دیگران و مدیریت سازنده آن ها را می دهند و جایگزین های غیرپرخاشگرانه برای حل تعارضات را به آن ها می آموزند. علاوه بر این، یافته ها نشان می دهند که این آموزش ها با تقویت مهارت های بین فردی، همکاری و احترام متقابل، به بهبود کیفیت روابط اجتماعی دانش آموزان با همسالان و بزرگسالان منجر می شوند. در نهایت، این مقاله استدلال می کند که ادغام جامع و سیستماتیک آموزش مهارت های زندگی در برنامه های درسی مدارس، یک سرمایه گذاری ضروری برای پرورش نسلی سالم تر، سازگارتر و مسئولیت پذیرتر است.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، پرخاشگری ، رفتار اجتماعی ، دانش آموزان ، آموزش و پرورش