تحلیل چندوجهی پدیده جوانان غیرفعال در ایران: علل ساختاری، پیامدهای اجتماعی-اقتصادی و چارچوب های سیاستی مبتنی بر شواهد

این پژوهش در سال ۱۴۰۳ به بررسی جامع و چندبعدی پدیده جوانان غیرفعال (نه در استخدام، نه در تحصیل، نه در آموزش)  در جمهوری اسلامی ایران می پردازد. با اتخاذ یک رویکرد روش شناختی ترکیبی(تلفیق روش کمی و کیفی)، این مطالعه به تحلیل عوامل ساختاری موثر بر این پدیده، پیامدهای اجتماعی-اقتصادی ناشی از آن، و همچنین ارائه چارچوب های سیاستی مبتنی بر شواهد و منطبق با استانداردهای بین المللی می پردازد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که عوامل ساختاری و سیستمی، از جمله نرخ بالای بیکاری مزمن، تورم افسارگسیخته و بی ثباتی اقتصاد کلان متکی بر درآمدهای نفتی، نابرابری های سیستمی و احساس ناامیدی گسترده نسبت به چشم اندازهای آتی و بی اعتمادی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری و تداوم پدیده NEET در میان جوانان ایرانی ایفا می کنند. این وضعیت منجر به پیامدهای نامطلوب متعددی از جمله افزایش آسیب های اجتماعی، فرسایش سرمایه اجتماعی و اتلاف سرمایه انسانی می شود. در نهایت، با استناد به قانون اوکان، شاخص های سازمان همکاری و توسعه اقتصادی و بررسی تجارب بین المللی موفق، راهکارهای سیاستی عملیاتی  برای کاهش دامنه و اثرات پدیده NEET در ایران پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

آسیب های اجتماعی ، آموزش و مهارت آموزی ، تحلیل ساختاری ، جوانان NEET ، سیاست های بازار کار ، سرمایه انسانی ، سیاست گذاری مبتنی بر شواهد