تحلیل تطبیقی بحران های چندوجهی در ایران و ترکیه: چارچوبی برای سیاست گذاری مبتنی بر شواهد با رویکرد تاب آوری

جوامع معاصر، به ویژه در منطقه خاورمیانه، به طور فزاینده ای با بحران های چندوجهی و پیچیده مواجه هستند که ناشی از تعاملات درهم تنیده ساختارهای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، زیست محیطی، فناورانه و دخالت های کشورهای خارجی است. این بحران ها، که ثبات و توسعه ملی را به مخاطره می اندازند، تاثیرات عمیقی بر زندگی و معیشت مردم بر جای می گذارند و نیازمند رویکردهای سیاستی نوآورانه هستند. این مقاله، با اتخاذ رویکردی آکادمیک، بین رشته ای و تطبیقی، به بررسی ابعاد مختلف این چالش ها در ایران و ترکیه و تطبیق آن می پردازد. هدف اصلی، شناسایی الگوهای مشترک و متمایز در بروز و مدیریت بحران ها، ارزیابی اثربخشی سیاست های موجود، شناسایی شکاف های تحقیقاتی و ارائه چارچوبی برای سیاست گذاری مبتنی بر شواهد با تمرکز بر تاب آوری جامعه به منظور تقویت ظرفیت های انطباقی، پیشبرد توسعه پایدار و ارتقای حکمرانی مطلوب در هر دو کشور است. این تحلیل جامع، ضمن بررسی نقش و مسئولیت نخبگان و اقشار مختلف جامعه در مواجهه با بحران ها، بر اهمیت همکاری های منطقه ای و بین المللی در کاهش آسیب پذیری ها و بهره گیری از ظرفیت های دیپلماسی علمی تاکید می ورزد. این مطالعه با استفاده از روش شناسی ترکیبی (تحلیل کمی و کیفی) به دنبال ارائه بینش های جدید در مورد پویایی های بحران و ارائه توصیه های سیاستی عملی است.

کلیدواژه ها:

بحران چندوجهی ، تاب آوری ، توسعه پایدار ، سیاست گذاری عمومی ، حکمرانی مطلوب