تدریس بر پایه تفکر طراحی برای پرورش ذهن های مسئله جو

تفکر طراحی به عنوان رویکردی نوین در فرایند یاددهی–یادگیری، بر حل خلاقانه مسائل و ایجاد نوآوری تاکید دارد. این رویکرد با بهره گیری از مراحل همدلی، تعریف دقیق مسئله، ایده پردازی، نمونه سازی و آزمون، به دانش آموزان کمک می کند تا ضمن درک عمیق تر مشکلات، برای حل آن ها راهکارهای عملی بیابند. هدف این مقاله بررسی کاربرد تدریس بر پایه تفکر طراحی در پرورش ذهن های مسئله جو، تبیین ویژگی های چنین ذهنیتی و تحلیل نتایج اجرای این روش در محیط آموزش و پرورش ایران است. ذهن مسئله جو، ذهنیتی فعال و تحلیل گر است که توانایی شناسایی مشکلات، طرح سوالات اساسی، تولید راه حل های خلاق و ارزیابی نتایج را داراست. با ترکیب اصول تفکر طراحی با فرایند تدریس، معلمان می توانند بستر مناسبی برای رشد این توانمندی ها فراهم آورند. مقاله حاضر ضمن مرور ادبیات نظری و پژوهشی، مزایا و چالش های تدریس بر پایه تفکر طراحی را در ایران بررسی می کند و نمونه هایی از اجرای موفق این روش در کلاس درس ارائه می دهد. نتایج نشان می دهد که اجرای صحیح و اصولی تفکر طراحی در آموزش نه تنها سبب افزایش انگیزه یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان می شود، بلکه مهارت های حل مسئله، کار تیمی و نوآوری را نیز به طور چشمگیر ارتقاء می دهد. در پایان، پیشنهادهایی اجرایی برای مدارس ایران ارائه شده است که شامل آموزش معلمان، طراحی فعالیت های پروژه محور، ایجاد ارتباط با مسائل واقعی جامعه و استفاده از ارزیابی های فرآیندی به جای آزمون های صرفا نتیجه محور است. این راهکارها می توانند زمینه ساز ایجاد نسل جدیدی از دانش آموزان باشند که با ذهنی پرسشگر و توانمند برای مواجهه با چالش های آینده آماده هستند..

کلیدواژه ها:

تفکر طراحی ، تدریس نوین ، ذهن مسئله جو ، آموزش پروژه محور ، نوآوری آموزشی ، مهارت حل مسئله