بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر حضور و مشارکت دانش آموزان

هدف این مقاله بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر حضور و مشارکت دانش آموزان در کلاس های آموزشی است. روش های تدریس فعال به عنوان رویکردهایی موثر در ارتقای یادگیری شناخته می شوند که به دانش آموزان این امکان را می دهند تا در فرآیند یادگیری به طور فعال مشارکت کنند. این مقاله با تحلیل پژوهش های موجود و بررسی تجربیات عملی، نشان می دهد که استفاده از این روش ها می تواند به افزایش انگیزه، کاهش غیبت و ایجاد محیط یادگیری مثبت منجر شود. همچنین، ارتقای مهارت های اجتماعی، یادگیری عمیق تر و افزایش اعتماد به نفس از دیگر مزایای این روش ها به شمار می روند. در عین حال، چالش هایی مانند نیاز به آموزش معلمان و زمان بر بودن این روش ها نیز مطرح می شود. در نهایت، این مقاله تاکید می کند که استفاده از روش های تدریس فعال می تواند به بهبود کیفیت آموزش و یادگیری در مدارس کمک کند.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، حضور دانش آموزان ، مشارکت ، یادگیری ، انگیزه ، محیط یادگیری ، آموزش معلمان