نقش شعر و داستان فارسی در پرورش خلاقیت و مهارت های زبانی در مدارس

این مقاله با رویکرد تحلیلی-توصیفی به بررسی نقش شعر و داستان فارسی در پرورش خلاقیت و مهارت های زبانی دانش آموزان می پردازد و نشان می دهد چگونه به کارگیری گزیده های متناسب سن می تواند دایره واژگان، انسجام نوشتار، فهم روایی، و توان بیان شفاهی را ارتقا دهد. هدف نخست، تبیین سازوکارهای شناختی و عاطفی اثر متن ادبی بر تخیل و تولید ایده است؛ هدف دوم، ارائه الگوی اجراپذیر برای کلاس فارسی در قالب فعالیت های خواندن خلاق، بازنویسی و گفت وگوی هدایت شده است. روش پژوهش به صورت مطالعه کتابخانه ای و تحلیل نظام مند مقالات معتبر حوزه آموزش ادبیات و روان شناسی یادگیری انجام شده است. یافته ها نشان می دهد ترکیب بلندخوانی هدفمند، تمرین تصویرسازی ذهنی، بازآفرینی زاویه دید، و بازخورد همتای ساختاریافته، به بهبود معنی دار کیفیت واژه گزینی، انسجام جمله و پاراگراف، روانی گفتار و انگیزش درونی می انجامد. همچنین، اجرای یک برنامه دوازده هفته ای مدرسه محور با روبریک های همسو، پوشه کار و خودارزیابی، زمینه مشاهده پذیر شدن رشد مهارتی و تقویت هویت زبانی را فراهم می کند. نتیجه گیری مقاله تاکید می کند که ادغام هدایت شده شعر و داستان، همراه با راهبری معلم و مشارکت خانواده، راهکاری کم هزینه و اثربخش برای ارتقای هم زمان خلاقیت و مهارت های چهارگانه زبانی در مدرسه است.

کلیدواژه ها:

آموزش ادبیات ، خلاقیت زبانی ، شعر و داستان فارسی ، خواندن و نوشتن خلاق ، ارزشیابی اصیل