بازآفرینی شهری و احیای بافت های فرسوده با رویکرد انسان محور

بازآفرینی شهری به عنوان فرآیندی جامع و چندوجهی، نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی در مناطق شهری دارد. یکی از چالش های اصلی شهرهای امروزی، وجود بافت های فرسوده است که به دلیل کاهش کیفیت محیط زیست، عدم امنیت و کمبود امکانات، باعث کاهش رفاه ساکنان شده اند. رویکرد انسان محور در بازآفرینی شهری، بر محوریت نیازها، خواسته ها و مشارکت مستقیم مردم در فرآیند طراحی و اجرای پروژه ها تاکید دارد. این رویکرد برخلاف روش های صرفا فنی و ساختاری، انسان را به عنوان اصلی ترین عنصر در توسعه شهری مد نظر قرار می دهد و هدف آن ارتقاء کیفیت زندگی، ایجاد فضاهای عمومی سالم و پرجنب وجوش و افزایش حس تعلق اجتماعی است.در احیای بافت های فرسوده با رویکرد انسان محور، توجه ویژه ای به ارتقاء شرایط زندگی ساکنان، حفظ هویت فرهنگی و تاریخی محله ها، و توسعه پایدار می شود.. بهبود زیرساخت ها، افزایش دسترسی به خدمات شهری، و فراهم آوردن امکانات رفاهی و فرهنگی از جمله اهداف کلیدی این رویکرد است. همچنین، این رویکرد موجب افزایش رضایت مردم، تقویت سرمایه اجتماعی، و پایداری اجتماعی می گردد. مشارکت فعال مردم در تصمیم گیری ها، امکان شناخت دقیق تر مشکلات و اولویت های هر محله را فراهم می آورد و راهکارهای موثرتری برای بهبود ارائه می کند.از سوی دیگر، رویکرد انسان محور به حفظ ارزش های معنوی و فرهنگی محلات فرسوده اهمیت می دهد و تلاش می کند تا با حفظ معماری و بافت تاریخی، هویت محلی را تقویت کند. این امر به همراه ایجاد فضاهای عمومی متنوع و متناسب با نیازهای ساکنان، باعث افزایش حس تعلق و امنیت روانی در میان مردم می شود.بنابراین، بازآفرینی شهری با رویکرد انسان محور نه تنها به بهبود ساختارهای فیزیکی و اقتصادی مناطق فرسوده کمک می کند، بلکه زمینه های رشد اجتماعی، فرهنگی و محیط زیستی را نیز فراهم می سازد. این فرآیند به عنوان الگویی جامع و پایدار، می تواند موجب ایجاد شهرهایی زنده، قابل تحمل و انسان دوست گردد که در آن ها همه افراد با احساس آرامش و رضایت در کنار هم زندگی کنند.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، بافت فرسوده ، رویکرد انسان محور ، مشارکت مردمی ، پایداری اجتماعی