ارزیابی رابطه ساختار کلاس درس با انگیزش درونی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان

هدف از انجام این مقاله بررسی ارزیابی رابطه ساختار کلاس درس با انگیزش درونی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان می باشد که با استفاده از منابع کتابخانه ای و به روش توصیفی و تحلیلی به نگارش در آمده است. این پژوهش به بررسی رابطه ساختار کلاس درس با انگیزش درونی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان پرداخته است. در این تحقیق، فرضیه اصلی بر این استوار است که عوامل ساختاری کلاس درس، از جمله چیدمان فیزیکی، فضای روانی کلاس و روش های تدریس، بر انگیزش درونی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار است. به منظور ارزیابی این رابطه، از یک نمونه تصادفی شامل ۳۰۰ دانش آموز دوره متوسطه در مدارس شهری استفاده شد. ابزار تحقیق شامل پرسشنامه هایی برای ارزیابی ساختار کلاس درس، انگیزش درونی و اشتیاق تحصیلی بود. تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری همبستگی و رگرسیون چندگانه انجام شد. نتایج نشان داد که چیدمان کلاس درس و فضای روانی مثبت رابطه ای معنادار با انگیزش درونی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان دارند. به علاوه، روش های تدریس فعال و مشارکت محور نیز به طور چشمگیری موجب افزایش انگیزش و اشتیاق تحصیلی در دانش آموزان می شود. در نهایت، این تحقیق تاکید می کند که ساختار کلاس درس می تواند به عنوان یک عامل کلیدی در تقویت انگیزش درونی و اشتیاق تحصیلی در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

ساختار کلاس درس ، انگیزش درونی ، اشتیاق تحصیلی ، چیدمان فیزیکی ، فضای روانی کلاس ، روش های تدریس ، دانش آموزان ، انگیزش تحصیلی