نگاهی نو به هوش مصنوعی

هوش مصنوعی به سیستم هایی گفته می شود که می توانند واکنش هایی تقریبا مشابه با رفتار های هوشمندانه انسان را از جمله درک شرایط پیچیده، شبیه سازی فرایند های تفکری و شیوه های استدلالی انسانی و پاسخ صحیح و موفق؛ یادگیری و توانایی کسب دانش و استدلال برای حل مسائل را داشته باشند سیستم های هوش مصنوعی از برنامه های سنتی برای ایجاد کتاب های درسی برای موضوعات مختلف استفاده می کنند. کار برد هوش مصنوعی در سیستم آموزشی روندی پیچیده و احتیاج به مطالعه و بررسی فراوان دارد. مسائلی از قبیل روابط اجتماعی، رفتارهای اخلاقی و فرهنگی، روابط انسانی ومسائل آموزشی بایستی قبل از بکارگیری ربات ها دقیقا مورد بحث و بررسی قرار بگیرد. بعضی از مواد درسی مانند ریاضیات ، شیمی و غیره که نیازی به طرح مسائل اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی ندارند، بیشتر در قلمرو ربات ها قرارمی گیرند تا دروسی مانند علوم سیاسی یا اجتماعی. از طرف دیگر می توان ترکیبی از معلم و ربات در کلاس داشت که نقش ربات مسلما بعنوان دستیار معلم است واز آنجا که ربات ها توانایی خود آموزی دارند در مدتی که در کنار معلم هستند می توانند بسیاری از جزئیات حرفه معلمی را یاد بگیرند.به امید آنکه بتوانیم از پتانسیل های خوب این شاخه از علم کامپیوتر در آموزش و تربیت فرزندان این مرز و بوم استفاده کنیم.اکثریت نوشته ها و مقالات مربوط به هوش مصنوعی، این هوش را به عنوان "دانش شناخت و طراحی عامل های هوشمند" تعریف کرده اند .این هوش ترکیبی از فلسفه، علم تجربی و مهندسی است؛ به صورتی که مسائلی، چون چیستی ذهن و آینده انسان به فلسفه؛ مسائلی مانند روانشناسی و فرآیند های شناختی ذهن به علم تجربی و تکنیکی بودن آن به بخش مهندسی مربوط می شوند.هوش مصنوعی (AI) نقش مهمی در ارتقا محیط تعاملی بین معلم و شاگرد دارد. این فناوری می تواند به شیوه های مختلفی به بهبود فرآیند یادگیری و تدریس کمک کند: