نقش آموزش هوش هیجانی در بهبود همکاری، کاهش تعارضات و افزایش اعتماد در میان دانش آموزان
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 131
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ESPE01_4460
تاریخ نمایه سازی: 2 مهر 1404
چکیده مقاله:
آموزش هوش هیجانی در مدارس نقش بنیادینی در بهبود همکاری میان دانش آموزان، کاهش تعارضات و افزایش اعتماد در روابط بین فردی ایفا می کند. هوش هیجانی به معنای توانایی شناخت، درک و مدیریت احساسات خود و دیگران است که مهارت های کلیدی اجتماعی مانند همدلی، خودتنظیمی، و مدیریت ارتباطات را در دانش آموزان تقویت می کند. تحقیقات نشان داده اند که آموزش این مهارت ها در محیط مدرسه، باعث ایجاد فضای تعاملی مثبت، کاهش اضطراب و استرس، و ارتقاء سلامت روانی دانش آموزان می شود که این خود زمینه ساز افزایش مشارکت و رضایت از یادگیری است.با آموزش هوش هیجانی، دانش آموزان می آموزند چگونه در موقعیت های مختلف اجتماعی احساسات خود را کنترل کنند و به شیوه ای سازنده واکنش نشان دهند. این مهارت ها موجب کاهش بروز رفتارهای ناسازگارانه و تعارضات میان دانش آموزان می گردد و همکاری و تعامل موثر را در گروه های کلاسی تقویت می کند. همچنین، افزایش مهارت های همدلی و درک متقابل، اعتماد میان دانش آموزان را بهبود بخشیده و روابط دوستانه و حمایتی بیشتری شکل می گیرد.مدارس با طراحی برنامه های آموزشی هوش هیجانی می توانند بستر مناسبی برای توسعه روابط بین فردی مثبت فراهم کنند. معلمان به عنوان هدایت گران این فرآیند، با استفاده از روش های آموزشی هدفمند، مهارت های هیجانی را در دانش آموزان تقویت کرده و به ترویج فرهنگ احترام، مسئولیت پذیری و همدلی کمک می کنند. این فرآیند نه تنها به بهبود روابط دانش آموزان کمک می کند بلکه کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی آنان را نیز ارتقاء می دهد.در نهایت، توسعه هوش هیجانی به عنوان یک سرمایه اجتماعی ارزشمند، توانمندی دانش آموزان در سازگاری با تغییرات محیطی، مدیریت استرس و افزایش مقاومت روانی را افزایش می دهد. آموزش این مهارت ها در مدارس، موجبات رشد شخصیتی سالم و موفقیت اجتماعی دانش آموزان را فراهم کرده و آن ها را برای مواجهه با چالش های زندگی آینده آماده می سازد.این پژوهش با استفاده از مطالعات تجربی و مروری بر ادبیات موضوع، اهمیت آموزش هوش هیجانی در بهبود کیفیت تعاملات دانش آموزان و ایجاد فضای پشتیبان رشد فردی و اجتماعی در مدارس را تایید می کند. لذا توصیه می شود برنامه های منسجم و سازمان یافته ای برای آموزش هوش هیجانی در نظام های آموزشی گنجانده شود تا زمینه ساز همکاری، اعتماد و نشاط در محیط های مدرسه ای باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
شمس قاسم زاده
دانش آموخته ی کارشناسی دبیری زبان ،دانشگاه آزاد مراغه
بهجت اکبرپور
دانش آموخته ی کارشناسی معارف اسلامی، دانشگاه آزاد بناب
مریم مهدی نژاد میاندوآب
دانش آموخته ی کارشناسی ارشد ریاضی کاربردی، دانشگاه آزاد میاندوآب
علی خدابنده لو
دانش آموخته ی کارشناسی تربیت بدنی ، دانشگاه امام خمینی سلماس