هوش مصنوعی و بهبود مدیریت زمان تدریس معلم تاثیرگذار
محل انتشار: دومین همایش ملی علوم انسانی با رویکرد نوین و اولین همایش بین المللی پژوهشی فرهنگیان نوین
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 78
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HCWNT02_1921
تاریخ نمایه سازی: 2 مهر 1404
چکیده مقاله:
هوش مصنوعی (AI) به عنوان یکی از تحولات بنیادین فناوری در دهه های اخیر، فرصت های جدیدی را برای بهبود کیفیت آموزش و پرورش فراهم کرده است. یکی از چالش های همیشگی در فرایند تدریس، مدیریت موثر زمان است؛ موضوعی که نقش کلیدی در افزایش کیفیت یادگیری دانش آموزان و ارتقای کارایی معلمان دارد. این مقاله به بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر بهبود مدیریت زمان تدریس معلم تاثیرگذار می پردازد و به ویژه به این نکته می پردازد که چگونه ابزارهای مبتنی بر AI می توانند برنامه ریزی درسی، سازمان دهی محتوای آموزشی، و ارزیابی پیشرفت دانش آموزان را تسهیل کنند.در این پژوهش، ابتدا مفاهیم کلیدی مرتبط با مدیریت زمان در آموزش و جایگاه معلم تاثیرگذار تعریف شده و سپس فناوری های AI مانند سیستم های توصیه گر آموزشی، دستیارهای هوشمند، پلتفرم های یادگیری تطبیقی و تحلیل داده های آموزشی مورد بررسی قرار گرفته اند. روش تحقیق این مطالعه ترکیبی از مرور نظام مند منابع علمی، تحلیل محتوای پژوهش های پیشین، و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ معلم دبیرستانی بوده است. یافته ها نشان می دهد استفاده از AI در آماده سازی محتوای درسی و تحلیل بازخورد دانش آموزان، به طور متوسط ۲۵ تا ۳۰ درصد زمان معلمان را برای فعالیت های تعاملی و خلاقانه آزاد کرده است. همچنین، استفاده از ابزارهای ارزیابی خودکار مبتنی بر AI منجر به کاهش خطاهای انسانی و بهبود سرعت تصحیح تکالیف و آزمون ها شده است.نتایج حاکی از آن است که ادغام هوش مصنوعی با روش های سنتی تدریس، نه تنها بهره وری زمانی معلمان را افزایش می دهد، بلکه فرصت بیشتری برای تمرکز بر نیازهای فردی دانش آموزان فراهم می آورد. این امر در نهایت موجب ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری و ایجاد محیط های آموزشی پویا و اثربخش می شود. مقاله حاضر همچنین چالش هایی مانند نیاز به آموزش معلمان برای استفاده موثر از فناوری، ملاحظات اخلاقی و حفاظت از داده ها را به عنوان موانع بالقوه معرفی کرده و راهکارهایی برای غلبه بر این موانع ارائه می دهد. این یافته ها می تواند به سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس در طراحی برنامه های توسعه حرفه ای معلمان و پیاده سازی راهبردهای فناوری محور کمک کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان