نقش ویژگیهای شخصیتی در پیش بینی تاب آوری در شرایط بحران

هدف این پژوهش بررسی نقش ویژگیهای شخصیتی در پیشبینی تاب آوری افراد در شرایط بحران بود. این مطالعه از نوع همبستگی و پیشبینی کننده بود و جامعه آماری آن شامل ۲۰۰ دانشجو در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نمونه ها با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه ویژگیهای شخصیتی مدل پنج عاملی (NEO-FFI) و مقیاس تاب آوری کانر-دیویدسون (CD-RISC) جمع آوری شد و تحلیل داده ها با آزمونهای توصیفی همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه انجام شد. نتایج نشان داد که تمامی ابعاد شخصیت با تاب آوری رابطه معنادار دارند وظیفه شناسی بیشترین تاثیر مثبت و روان رنجور خویی بیشترین تاثیر منفی را بر تاب آوری داشتند. برون گرایی، توافق پذیری و گشودگی به تجربه نیز به صورت معنادار با تاب آوری مثبت مرتبط بودند. رگرسیون خطی چندگانه نشان داد که پنج بعد شخصیتی توانستند ۴۸ واریانس تاب آوری را پیش بینی کنند. یافته ها نشان میدهد که ویژگیهای شخصیتی نقش مهمی در پیشبینی تاب آوری در شرایط بحران دارند. این نتایج میتواند در طراحی مداخلات روان شناختی و آموزشی برای افزایش تاب آوری در محیطهای آموزشی سازمانی و اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد. تمرکز بر تقویت ویژگیهای مثبت شخصیتی و کاهش اثرات روان رنجور خویی میتواند تاب آوری افراد را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، ویژگیهای شخصیتی ، مدل پنج عاملی ، بحران ، پیش بینی