بررسی اهمیت و تاثیر یادگیری مبتنی بر دانش آموز محور در پرورش خلاقیت دانش آموزان ابتدایی

نظامهای آموزشی در قرن بیست و یکم با چالشهای بنیادینی روبه رو هستند که مهمترین آنها پرورش نسلی خلاق پویا و توانمند در حل مسائل پیچیده ی دنیای معاصر. یکی از اهداف کلیدی آموزش در دوره ابتدایی ایجاد بستری برای رشد همه جانبه دانش آموزان است؛ چراکه این دوره به عنوان حساسترین و تاثیرگذارترین مرحله در شکل گیری شخصیت، نگرشها و تواناییهای ذهنی کودکان شناخته میشود. در این میان یادگیری سنتی و معلم محور که عمدتا بر انتقال یک سویه دانش و حفظ مطالب تاکید دارد به تدریج ناکارآمدی خود را در پاسخگویی به نیازهای نوین جامعه نشان داده است. امروزه بیشتر صاحب نظران حوزه تعلیم و تربیت بر این باورند که یکی از موثرترین رویکردها برای غلبه بر این محدودیتها یادگیری مبتنی بر دانش آموز محور است؛ رویکردی که محوریت فرآیند یادگیری را از معلم به دانش آموز منتقل میکند و او را به یک عامل فعال کاوشگر و خلاق در مسیر یادگیری بدل میسازد. یادگیری مبتنی بر دانش آموز محور نه تنها به کسب دانش و مهارتهای پایهای محدود نمیشود بلکه با ایجاد فرصتهایی برای تجربه، پرسشگری، آزمایش و تولید، ایده زمینه ساز پرورش خلاقیت در کودکان میشود. خلاقیت به عنوان یکی از مولفههای حیاتی در زندگی فردی و اجتماعی توانایی ارائه راه حلهای نوآورانه و یافتن مسیرهای تازه در مواجهه با مسائل و موقعیتهای مختلف را در دانش آموزان تقویت میکند. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانهای و مراجعه به مقالهها و تحقیقهای چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی اهمیت و تاثیر یادگیری مبتنی بر دانش آموز محور در پرورش خلاقیت دانش آموزان ابتدایی پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که کودکان در سالهای ابتدایی زندگی از بالاترین سطح انعطاف پذیری ذهنی و آمادگی برای خلاقیت برخوردارند و اگر محیط آموزشی بتواند شرایط مناسب برای بروز و شکوفایی این ظرفیتها را فراهم آورد آینده ای روشن تر برای آنان رقم خواهد زد. در مقابل آموزش سنتی مبتنی بر تکرار و انفعال اغلب این استعدادها را سرکوب کرده و ذهن کودکان را در قالبهای محدود حفظ و بازتولید اطلاعات محصور میکند.

کلیدواژه ها:

دانش آموز محور ، یادگیری ، خلاقیت ، آموزش ، دانش آموزان