بررسی تاثیر قصه گویی در تقویت مهارت های زبانی، شناختی و اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

چکیدهقصه گویی یکی از موثرترین ابزارهای آموزشی در دوره ابتدایی محسوب می شود که تاثیر گسترده ای بر تقویت مهارت های زبانی، شناختی و اجتماعی دانش آموزان دارد. این پژوهش به بررسی نقش قصه گویی در توسعه مهارت های گفتاری و شنیداری کودکان، افزایش توانایی تفکر و حل مسئله، و بهبود تعاملات اجتماعی آنان پرداخته است. یافته های این پژوهش نشان می دهند که قصه گویی نه تنها موجب غنی سازی دایره واژگان دانش آموزان و بهبود ساختار زبانی آنان می شود، بلکه مهارت های استدلالی، تحلیل اطلاعات و تخیل را نیز در آنان تقویت می کند. از نظر شناختی، قصه گویی به کودکان کمک می کند تا بتوانند الگوهای منطقی را تشخیص دهند، روابط علت و معلولی را درک کنند و تفکر خلاقانه تری داشته باشند. کودکان در خلال شنیدن داستان ها با مفاهیمی مانند علت یابی، حل مسئله و پیش بینی اتفاقات آشنا شده و از طریق روایت های داستانی مهارت های شناختی خود را توسعه می دهند. علاوه بر این، قصه گویی نقش مهمی در بهبود تعاملات اجتماعی دارد، زیرا دانش آموزان از طریق داستان ها یاد می گیرند که چگونه با دیگران ارتباط برقرار کنند، احساسات خود را بیان کنند و مهارت های همدلی و همکاری را افزایش دهند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که ادغام قصه گویی در برنامه های آموزشی مدارس موجب تقویت مهارت های زبانی، شناختی و اجتماعی کودکان شده و آنان را برای چالش های آموزشی و اجتماعی آینده آماده می کند.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، مهارت های زبانی ، تفکر شناختی ، تعاملات اجتماعی