نقش فعالیت های پرورشی در پیشگیری از طرد آموزشی ناشی از اضطراب

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فعالیت های پرورشی در کاهش اضطراب دانش آموزان و پیشگیری از طرد آموزشی آنان انجام شده است. طرد آموزشی، به ویژه در بسترهای پرتنش و رقابتی، اغلب ناشی از عوامل روانی همچون اضطراب تحصیلی است که می تواند منجر به کناره گیری دانش آموز از فرآیند یادگیری، افت تحصیلی و کاهش مشارکت اجتماعی شود. در این راستا، فعالیت های پرورشی به عنوان بستری حمایتی و غیررسمی، ظرفیت آن را دارند که با تقویت حس تعلق، خودکارآمدی و تعاملات مثبت، از بروز چنین پیامدهایی جلوگیری کنند.روش پژوهش از نوع کیفی-تحلیلی بوده و با بهره گیری از مصاحبه های نیمه ساخت یافته با معلمان، مشاوران و دانش آموزان در مدارس متوسطه شهر تهران انجام شده است. داده ها با استفاده از مدل تحلیل مضمون (Thematic Analysis) بررسی گردید تا الگوهای معنایی مرتبط با تجربه اضطراب و نقش فعالیت های پرورشی در مواجهه با آن استخراج شود.نتایج پژوهش نشان داد که فعالیت های پرورشی نظیر گفت وگوهای گروهی، برنامه های هنری، ورزش های مشارکتی و جلسات هم اندیشی، به طور معناداری در کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش مشارکت آموزشی موثرند. همچنین، این فعالیت ها با ایجاد فضای امن روانی، تقویت روابط همسالان و ارتقاء اعتماد به نفس، نقش پیشگیرانه ای در جلوگیری از طرد آموزشی ایفا می کنند. یافته ها بر ضرورت بازنگری در جایگاه فعالیت های پرورشی در سیاست گذاری های آموزشی و طراحی برنامه های مدرسه محور تاکید دارند

کلیدواژه ها:

فعالیت های پرورشی ، طرد آموزشی ، اضطراب ، دانش آموزان