بررسی اثربخشی مدل معکوس کلاس درافزایش مشارکت فعال دانش آموزان

هدف اصلی این پژوهش، بررسی اثربخشی مدل آموزشی معکوس کلاس بر میزان مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری بود. روش تحقیق از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه یازدهم متوسطه دوم شهر … در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ بود که از میان آن ها، ۵۰ دانش آموز به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه ۲۵ نفری (آزمایش و کنترل) گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه تحت آموزش مبتنی بر مدل معکوس کلاس قرار گرفت و گروه کنترل آموزش سنتی را دریافت کرد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه مشارکت تحصیلی (نسخه تعدیل شده فرمون و همکاران، ۲۰۰۸) بود. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) نشان داد که مدل معکوس کلاس باعث افزایش معنی دار مولفه های مشارکت تحصیلی (رفتاری، شناختی و عاطفی) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (p < ۰.۰۰۱). یافته ها بیانگر آن اند که استفاده از این الگوی آموزشی می تواند به عنوان رویکردی نوین برای ارتقاء کیفیت تعاملات کلاسی و مشارکت فعال دانش آموزان به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

مدل معکوس کلاس ، مشارکت فعال ، یادگیری دانش آموزمحور ، تعامل کلاسی ، آموزش نوین