فرآیند اجتماعی شدن دانش آموزان

نهاد آموزش وپرورش موثرترین نهاد در اجتماعی کردن افراد جامعه محسوب می شود ونقش مهمی را به عهده دارد . عملکرد اشتباه این نهاد روی سایر نهادهای جامعه تاثیر مستقیمی خواهد داشت . اگر مدرسه ها کارکرد اجتماعی کردن افراد را به درستی انجام ندهند ، افرادی به جامعه تحویل می دهند که نه تنها شهروندان وظیفه شناسی برای جامعه نخواهند بود بلکه به وظایف خود در آینده به عنوان پدر ومادر آگاهی نخواهند داشت وبستر مناسبی برای نابسامانی های اجتماعی فر اهم می سازند (با استفاده از :کبیری ، ۱۳۷۹).امروزه مدرسه دارای وظیفه سنگین پرورش اجتماعی افراد نیز هست . فردی که به تحصیل می پردازد نه تنها باید بتواند از آموخته های علمی خود بهره برد بلکه باید به عنوان یک شهروند به وظایف اجتماعی خود نیز عمل کند.از یک سو مدرسه با استفاده از برنامه درسی به تعلیم وتربیت افراد جامعه همت می گمارد . برخی از این برنامه ها با تربیت اجتماعی ارتباط پیدا می کنند وشناختی از وضعیت طبیعی ، اقتصادی ، سیاسی وفرهنگی از گذشته تا حال ارائه می دهند . نوع قرار گرفتن این درس ها در برنامه های درسی وچگونگی ارتباط آنها در تربیت اجتماعی دانش آموز نقش مستقیم دارد . از سوی دیگر ، فرد با ورود به مدرسه از طریق برخوردهای اجتماعی که با گروه هم سالان ، معلم ، ناظم ومدیر در مدرسه دارد عملا مهارت های اجتماعی شدن را کسب می کند. در این میان در صورت هم خوانی محتوای کتاب های فارسی با واقعیت های اجتماعی و در صورت هماهنگی روابط متقابل اجتماعی با مفاهیم مطرح شده در کتاب ها می توان ادعا کرد که مدرسه ها کارکرد اجتماعی کردن را به خوبی انجام می دهند . بنابراین نهادهای اجتماعی و عملکرد آن ها عامل موثری در چگونگی اجتماعی شدن افراد و نحوه ی عهده دارشدن نقش های حال و آینده ی آنان است و طبعا نهادهای اجتماعی به تدریج در سنین بالاتر بر افراد به طور مستقیم تاثیر خواهند گذاشت

کلیدواژه ها:

مدرسه ، مهارت های اجتماعی ، اجتماعی شدن ، دانش آموزان ، وظایف اجتماعی ، تربیت اجتماعی ، تعلیم و تربیت