تاثیر روش های تدریس فعال بر انگیزه و یادگیری پایدار دانش آموزان

روش های تدریس فعال به عنوان رویکردی نوین در آموزش و پرورش، به جای تاکید بر انتقال یک سویه اطلاعات، بر مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری تمرکز دارد. پژوهش های متعدد نشان می دهند که استفاده از روش هایی همچون یادگیری مشارکتی، پروژه محور، حل مسئله و بحث گروهی، می تواند موجب افزایش انگیزه درونی دانش آموزان و تثبیت یادگیری پایدار شود. در نظام آموزشی ایران که غالبا تحت تاثیر تدریس سنتی و حافظه محور است، به کارگیری روش های تدریس فعال می تواند گامی موثر در جهت ارتقای کیفیت آموزشی و تربیت نیروی انسانی خلاق و توانمند باشد. این مقاله با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر انگیزه و یادگیری پایدار دانش آموزان نگاشته شده و تلاش دارد با تحلیل نظریه های روان شناسی یادگیری و مرور موانع موجود در مدارس ایران، راهکارهایی برای تقویت این رویکرد ارائه نماید.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، انگیزه و یادگیری ، دانش آموزان