بررسی تاثیر قصه گویی بر رشد ذهنی و زبانی دانش آموزان

قصه گویی به عنوان یکی از کهن ترین شیوه های ارتباطی بشر، همواره نقشی اساسی در انتقال ارزش ها، تقویت تخیل و شکل دهی به ساختارهای ذهنی و زبانی انسان ها ایفا کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر قصه گویی بر رشد ذهنی و زبانی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام گرفته است. اهمیت این پژوهش از آن جهت است که در نظام آموزشی امروز، با وجود تنوع ابزارهای آموزشی نوین، هنوز نیاز به روش های خلاقانه و غیرمستقیم برای پرورش ذهنی و تقویت توانایی های زبانی کودکان احساس می شود.یافته های نظری و تجربی حاکی از آن است که قصه گویی می تواند به شکل چشمگیری بر ابعاد مختلف یادگیری اثر بگذارد. از منظر رشد ذهنی، شنیدن و بازگویی قصه ها باعث تقویت قدرت تخیل، حافظه، تحلیل روایی و مهارت های حل مسئله می شود. از منظر رشد زبانی، قصه گویی به گسترش دامنه واژگان، بهبود ساختارهای نحوی، ارتقای مهارت شنیداری و تقویت قدرت بیان دانش آموزان می انجامد. همچنین، قصه گویی فرصت مناسبی برای یادگیری غیرمستقیم قواعد زبان و فرهنگ فراهم می سازد.در مجموع، قصه گویی نه تنها ابزاری آموزشی بلکه پلی میان ذهن، زبان و فرهنگ است و می تواند نقش تعیین کننده ای در فرآیند یادگیری و شکوفایی استعدادهای کودکان ایفا کند. بنابراین، توجه نظام آموزشی به این روش، به ویژه در مقطع ابتدایی، ضرورتی اجتناب ناپذیر به شمار می رود

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، رشد ذهنی ، رشد زبانی ، آموزش ابتدایی