نقش فناوری های نوین آموزشی در ارتقاء کیفیت یادگیری در رشته الکترونیک

با پیشرفت سریع فناوری های دیجیتال، آموزش سنتی در رشته های مهندسی، به ویژه رشته الکترونیک، نیازمند بازنگری و بهره گیری از روش های نوین آموزشی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری های نوین آموزشی در ارتقای کیفیت یادگیری دانشجویان رشته الکترونیک انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی–تحلیلی و کاربردی بوده و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان رشته الکترونیک مدارس یک منطقه شهری بود. نمونه گیری به صورت تصادفی طبقه ای انجام شد و داده ها با استفاده از پرسشنامه، مصاحبه و مطالعه منابع و اسناد آموزشی جمع آوری گردید.یافته ها نشان داد که استفاده از نرم افزارهای شبیه سازی مدار، محیط های یادگیری مجازی، واقعیت افزوده و واقعیت مجازی، موجب ارتقای مهارت های عملی و نظری، افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانشجویان و کاهش شکاف بین آموزش نظری و عملی می شود. با وجود این، پژوهش حاکی از چالش هایی مانند کمبود زیرساخت های فناوری، هزینه بالای نرم افزارها، آموزش ناکافی اساتید و مقاومت در برابر تغییر روش های سنتی بود. پژوهش حاضر راهکارهایی شامل تقویت زیرساخت ها، توانمندسازی اساتید، استفاده از نرم افزارهای کم هزینه و ترکیب آموزش سنتی و نوین ارائه می دهد.در نهایت، این مطالعه تاکید می کند که ادغام روش های سنتی و فناوری های نوین آموزشی می تواند کیفیت یادگیری، مهارت های عملی و نظری و انگیزه دانشجویان رشته الکترونیک را به طور قابل توجهی افزایش دهد و نقشی کلیدی در آماده سازی آنان برای ورود موثر به بازار کار و صنعت داشته باشد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، یادگیری فعال ، مهندسی الکترونیک ، شبیه سازی مدار ، واقعیت مجازی و افزوده