بررسی رابطه انگیزش درونی و بیرونی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در درس زبان انگلیسی

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی است و انگیزش نقش کلیدی در دستیابی به این هدف ایفا می کند. انگیزش به دو دسته اصلی تقسیم می شود: انگیزش درونی که ناشی از علاقه و تمایل فرد به یادگیری است و انگیزش بیرونی که تحت تاثیر پاداش ها و تنبیه ها شکل می گیرد. هدف این پژوهش بررسی رابطه انگیزش درونی و بیرونی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در درس زبان انگلیسی مدارس متوسطه دوم شهرستان کنگاور در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود.جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهرستان کنگاور بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۲۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه انگیزش درونی و بیرونی و نمرات درس زبان انگلیسی بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل و از روش های توصیفی و استنباطی شامل میانگین، انحراف معیار، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد.یافته ها نشان داد که میانگین انگیزش درونی دانش آموزان بالاتر از انگیزش بیرونی است و بیشترین تاثیر بر پیشرفت تحصیلی را دارد. بین انگیزش درونی و پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (r = ۰.۶۲, p < ۰.۰۱)، در حالی که انگیزش بیرونی نیز اثر مثبت داشت ولی کمتر بود (r = ۰.۳۴, p < ۰.۰۱). تحلیل رگرسیون نشان داد که انگیزش درونی و بیرونی به طور همزمان ۴۸٪ از تغییرات پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را پیش بینی می کنند، با این حال سهم عمده پیش بینی مربوط به انگیزش درونی است.نتایج پژوهش تاکید می کند که تمرکز بر تقویت انگیزش درونی از طریق روش های آموزشی فعال، مشارکتی و جذاب، ارائه بازخورد مثبت و ایجاد محیط یادگیری حمایتی، می تواند منجر به بهبود قابل توجه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در درس زبان انگلیسی شود. علاوه بر این، استفاده محدود از انگیزش بیرونی در کنار تقویت انگیزش درونی می تواند نقش مکملی در ارتقای عملکرد تحصیلی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

انگیزش درونی ، انگیزش بیرونی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری زبان انگلیسی ، دانش آموزان متوسطه دوم