بررسی رابطه سبک های فرزندپروری و رفتارهای مشکل ساز در کودکان

رفتارهای مشکل ساز کودکان از جمله موضوعات مورد توجه روانشناسان، معلمان و والدین است، زیرا این رفتارها می توانند تاثیرات بلندمدتی بر رشد اجتماعی، هیجانی و تحصیلی کودکان داشته باشند. یکی از عوامل کلیدی در شکل گیری این رفتارها، سبک های فرزندپروری است که رفتارها و واکنش های والدین را در تعامل با فرزندان تعریف می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری و رفتارهای مشکل ساز کودکان انجام شد تا نقش شیوه های تربیتی والدین در بروز یا کاهش رفتارهای منفی و مشکل ساز کودکان مشخص شود. در این تحقیق، از روش توصیفی-همبستگی استفاده شد و جامعه آماری شامل والدین و فرزندان آن ها بود. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک های فرزندپروری و مقیاس رفتارهای مشکل ساز کودکان بود که از نظر روانسنجی معتبر و پایا بودند. یافته ها نشان دادند که بین سبک های فرزندپروری و رفتارهای مشکل ساز کودکان ارتباط معنادار وجود دارد؛ به گونه ای که سبک های فرزندپروری اقتدارگرا و سهل گیرانه با افزایش رفتارهای مشکل ساز و سبک فرزندپروری مقتدرانه با کاهش این رفتارها مرتبط بود. این نتایج تاکید می کند که والدین نقش مهمی در پیشگیری و کنترل رفتارهای مشکل ساز کودکان دارند و توجه به سبک فرزندپروری می تواند راهکاری موثر در ارتقای سلامت روانی و اجتماعی کودکان باشد.واژگان کلیدی:سبک های فرزندپروری، رفتارهای مشکل ساز، کودکان، روانشناسی رشد، تربیت مثبت