سنجش کنترل آسم در بیماران مبتلا به آسم مراجعه کننده به بیمارستان امیرالمومنین شهر اراک بر اساس مدل اعتقاد بهداشتی

مقدمه: آسم یکی از شایع ترین اختلالات دستگاه تنفسی می باشد، که مدیریت آن نیاز به شناخت پایه های نگرشی و رفتاری بیماران دارد. مواد و روشها: مطالعه حاضر به صورت مقطعی تحلیلی بر روی ۲۰۰ نفر از بیماران مبتلا به آسم شهر اراک که با روش نمونه گیری آسان انتخاب شدند، در سال ۱۴۰۳ انجام پذیرفت. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه استاندارد سنجش کنترل آسم و پرسشنامه محقق ساخته مدل اعتقاد بهداشتی بود. داده ها از طریق مصاحبه و پرونده اطلاعات بیماران جمع آوری و با استفاده از آزمونهای رگرسیون، ضریب همبستگی و کروسکال والیس آنالیز گردید. نتایج: میانگین سال های ابتلا به آسم در این جمعیت ۷۵/۱۰ ± ۱۸/۱۴ سال بود. میانگین و انحراف معیار کنترل آسم بیماران ۲۹/۵±۸۱/۱۳ ( دامنه ۵ تا۲۵) بود که به ترتیب تعداد ۱۶۸ نفر (۸۴%) دارای کنترل ضعیف بودند. بیشترین ضریب همبستگی مثبت با عملکرد را به ترتیب حساسیت با ضریب همبستگی ۵۱۴/۰ و کنترل بیماری آسم ۳۹/۰ و خودکارآمدی با ضریب همبستگی ۲۷۵/۰ دارا بوده است (۰۰۱/۰>p). بر اساس آنالیز رگرسیون سازه های حساسیت درک شده، خودکارآمدی و موانع درک شده به عنوان قوی ترین پیش گویی کننده های رفتار و مجموعا به میزان ۳۱/۰ محاسبه گردید. نتیجه گیری: اکثریت بیماران دارای کنترل ضعیف آسم بودند. نتایج این مطالعه می تواند در ارائه مداخلات آموزشی با تاکید بر سازه های پیش گویی کننده رفتارهای کنترل آسم مورد استفاده همچنین تاسیس واحد مشاوره در بیمارستان ها و کلینیک های تخصصی آسم برای آموزش مهارت های خود مدیریتی به بیماران آسمی پیشنهاد می گردد.