ارزیابی تاثیر سامانه های هوشمند شهرسازی بر کاهش فساد اداری و افزایش شفافیت (مورد مطالعه: شهرداری خوی)

رشد سریع جمعیت شهری و پیچیدگی فرآیندهای اداری، مدیریت شهرها را با چالش های جدی مواجه کرده است. در این میان، فساد اداری و نبود شفافیت از مهم ترین موانع توسعه پایدار و کارآمدی نظام شهرسازی محسوب می شوند. این مقاله با رویکردی توصیفی، به بررسی تاثیر سامانه های هوشمند شهرسازی بر کاهش فساد اداری و ارتقای شفافیت می پردازد. یافته ها نشان می دهد که سامانه های هوشمند با حذف واسطه های انسانی، مستندسازی فرآیندها، افزایش دسترسی عمومی به اطلاعات و تقویت نظارت درونی و بیرونی، امکان بروز فساد را به حداقل رسانده و شفافیت در تصمیم گیری های شهری را ارتقا می دهند. همچنین مرور تجارب موفق بین المللی (مانند استونی، بارسلونا و سئول) و نمونه های داخلی (تهران و اصفهان) نشان می دهد که استفاده از این سامانه ها علاوه بر بهبود کیفیت خدمات شهری، موجب افزایش اعتماد عمومی و مشارکت شهروندان در حکمرانی شهری می شود. با این حال، چالش هایی همچون کمبود زیرساخت های فنی، محدودیت های مالی، مقاومت سازمانی و ریسک های امنیتی، از موانع اصلی پیاده سازی آن ها به شمار می رود. در نتیجه، توسعه و استقرار سامانه های هوشمند نه تنها یک انتخاب، بلکه ضرورتی اجتناب ناپذیر برای مدیریت شهری شفاف، پاسخ گو و کارآمد است.

کلیدواژه ها:

سامانه های هوشمند ، شهرسازی ، فساد اداری ، شفافیت ، مدیریت شهری.