کرامت انسانی از منظر قرآن کریم

این مقاله به بررسی مفهوم کرامت انسانی از منظر قرآن و با تکیه بر تفسیر مجمع البیان می پردازد. نویسنده با بررسی آیه ۷۰ سوره اسراء و دیگر آیات مرتبط به این نتیجه می رسد که کرامت موهبتی الهی و ذاتی برای تمامی انسان ها است و شامل ابعادی چون عقل، اختیار، تسلط بر طبیعت و بهره مندی از نعمت های الهی می شود. با این حال میزان بهره مندی از این کرامت در سطح فردی متفاوت است و با تقوا، معرفت و عمل صالح فعلیت می یابد. مقاله به بررسی حسد شیطان نسبت به کرامت انسان و تلاش او برای گمراه کردن انسان ها از طریق وسوسه ها می پردازد. نویسنده با تحلیل آیات مرتبط، استراتژی های شیطان برای انحراف انسان از صراط مستقیم را تشریح کرده و راه های مقابله با این وسوسه ها را در تقویت، ایمان، عبادت، کنترل نفس و دوری از گناه می داند. در نهایت، مقاله بر پیوند ناگسستنی کرامت انسانی با تقوا و شکرگزاری تاکید می کند. از منظر قرآن، تقوا نه تنها سدی در برابر سقوط اخلاقی است بلکه ابزاری برای درک حقایق هستی و رسیدن به کمال معنوی است. همچنین شکرگزاری به عنوان راهی برای حفظ و افزایش نعمت های الهی و حرکت در مسیر صراط مستقیم معرفی می شود. کرامت حقیقی انسان در گرو بندگی خالصانه خداوند و حرکت در مسیر تقوا و شکرگزاری است.

کلیدواژه ها:

کرامت ، انسانی ، قرآن ، تقوا ، شیطان ، وسوسه ، شکرگزاری ، صراط مستقیم ، تزکیه نفس