نقش اصل بهای تمام شده در افزایش مالیات

اصل بهای تمام شده یکی از اصول بنیادین حسابداری است که دارایی ها و بدهی ها باید به ارزش زمان تحصیل یا وقوع ثبت و گزارش شوند. این مقاله به بررسی تاثیر این اصل در شرایط تورمی بر افزایش سود اسمی گزارش شده توسط شرکت ها و افزایش بدهی مالیاتی آنها می پردازد. تمرکز اصلی بر دو حوزه کلیدی خواهد بود: تاثیر بر بهای تمام شده کالای فروش رفته از طریق ارزش گذاری موجودی و تاثیر بر هزینه استهلاک دارایی های ثابت، همچنین پیامدهای این افزایش مالیات بر سودآوری، تصمیمات سرمایه گذاری و توان رقابتی شرکت ها.

کلیدواژه ها:

اصل بهای تمام شده تاریخی ، مالیات بر درآمد شرکت ها ، سود اسمی ، هزینه استهلاک ، حسابداری تورمی