ارث در عقد نکاح دائم و نکاح منقطع

حقوق خانواده یکی از مباحث مهم حقوق مدنی را تشکیل می دهد. بخشی از قانون مدنی و سایر قوانین خاص به این موضوع اختصاص یافته است. حقوق زن از جمله حقوق زوجه به مالی و غیرمالی تقسیم می شود. حقوق مالی زن را می توان ناظر به زمان زوجیت و یا مربوط به بعد از طلاق دانست. حق مالی ارث به زوجه تعلق دارد، اما زوجین هر دو در داشتن حق ارث مشترک هستند و هر یک از زوجین با وفات دیگری از وی ارث می برند. یکی از آثار حقوقی عقد ازدواج دائم ارث بردن مرد و زن از یکدیگر بعد از فوت یکی از آنهاست. برای اینکه زن و شوهر وارث یکدیگر شوند باید عقد نکاح آنها از نوع نکاح دائم باشد. در ازدواج موقت توارث بین زوجین برقرار نمی شود و شرط بعدی برای ارث بردن زن و مرد از یکدیگر این است که در زمان فوت زن و مرد در عقد هم باشند و رابطه زوجیت موجود باشد. در صورتی که مردی در حال بیماری اقدام به انعقاد عقد با زنی کند و به دلیل همان بیماری و قبل از ازدواج با زن فوت نماید، زن از او ارث نخواهد برد. شرط ارث بردن زن و مرد از یکدیگر وجود رابطه زوجیت و عقد نکاح در هنگام فوت بین آن دو است. وقوع هر نوع طلاقی بین زن و شوهر به غیر از طلاق رجعی باعث می شود آنها از ارث بردن از یکدیگر محروم شوند. در طلاق رجعی که در ایام عده زن و مرد از هم ارث می برند، با وجود ماده ۹۴۴ قانون مدنی، اگر شوهر در حال مرض زن خود را طلاق دهد و در ظرف یک سال از تاریخ طلاق به همان مرض بمیرد، زوجه او ارث می برد اگرچه طلاق بائن باشد مشروط بر اینکه زن شوهر نکرده باشد. در مقاله حاضر به بررسی ارث زوجین در نکاح دائم و نکاح منقطع و همچنین شرایط توارث، زوجین سهم الارث زوجین، اموال موضوع ارث زوجین پرداخته خواهد شد.

کلیدواژه ها:

ارث ، زوجیت ، نکاح دائم ، نکاح منقطع