بررسی امکان حل و فصل اختلافات در قراردادهای تجاری بر اساس آراء دیوان داوری ایران و آمریکا

اختلافات ناشی از قراردادهای تجاری بین المللی همواره یکی از چالشهای مهم در روابط اقتصادی بوده است. دیوان داوری ایران و آمریکا که در پی بحران گروگانگیری در سال ۱۹۸۱ تاسیس شد، الگویی منحصر به فرد برای حل و فصل اختلافات میان طرفین ایرانی و آمریکایی ارائه کرده است. این دیوان با ترکیبی از رویه های حقوقی و داوری بین المللی رویکردی بی طرفانه در رسیدگی به دعاوی مالی و قراردادی اتخاذ نموده است. بررسی آراء صادره توسط این دیوان نشان میدهد که رویه های آن می تواند به عنوان چارچوبی موثر برای حل و فصل اختلافات در قراردادهای تجاری بین المللی مورد توجه قرار گیرد. دیوان با استناد به اصول حقوق بین الملل، موازین حقوقی دو کشور و رویه های داوری پذیرفته شده جهانی سعی در ارائه راه حل های عادلانه داشته است. از جمله موارد مهم در آراء دیوان، تاکید بر لزوم رعایت اصل حسن نیت، تفسیر مفاد قرارداد و جبران خسارات ناشی از نقض تعهدات است. با این حال برخی چالش ها از جمله پیچیدگی های حقوقی، تفاوت های نظام های قضایی ایران و آمریکا و مسائل سیاسی مرتبط با روابط دو کشور، ممکن است کارایی این الگو را تحت تاثیر قرار دهد. با وجود این، تجربه دیوان داوری ایران و آمریکا نشان میدهد که سازوکارهای مشابه داوری بین المللی می توانند به عنوان راهکاری عملی برای کاهش تنش ها و حل اختلافات تجاری مورد استفاده قرار گیرند. در نهایت، بهره گیری از این الگو نیازمند انعطاف پذیری حقوقی، تمایل طرفین به حل مسالمت آمیز اختلافات و حمایت نهادهای بین المللی است.

کلیدواژه ها:

دیوان داوری ایران و آمریکا ، قراردادهای تجاری ، حل و فصل اختلافات ، داوری بین المللی ، حقوق بین الملل