ارزیابی عملکرد فنداسیونهای سطحی تقویت شده در شمال شرق شهر تهران با رویکرد توسعه پایدار و مقاوم سازی لرزه ای زیر نظر شهرداری تهران

این مطالعه به بررسی و تحلیل ۳۰ مورد اجرای فنداسیون سطحی تقویت شده در منطقه شمال شرق شهر تهران پیش از سال ۱۴۰۴ هجری شمسی می پردازد. هدف آن ارزیابی عملکرد ژئوتکنیکی مدت اجرا و مقاومت لرزه ای ساختارها با توجه به نوع خاک و فناوری ساخت به کار رفته بوده است. یافته ها نشان میدهد اکثریت پروژه ها از فناوریهای نوینی چون ژئوتکستایل، ژئوممبران، و شات کریت هوشمند بهره گرفته اند که منجر به افزایش مقاومت لرزه ای شده است. اکثر فنداسیونها در عمق بین ۱٫۷ تا ۱٫۹ متر اجرا شده و میانگین زمان اجرا حدود ۱۴ روز بوده است که نشان از بهینه سازی در فرایندهای ساخت دارد. تحلیل ها حاکی از همبستگی مثبت بین نوع خاک و فناوری ساخت با میزان مقاومت لرزه ای هستند به طوری که خاکهای رس فشرده یا تثبیت شده، در ترکیب با فناوری های هیبریدی و مدرن بالاترین عملکرد لرزه ای را داشته اند. از سوی دیگر استفاده از مصالح سنتی یا خاکهای سست تر معمولا با کاهش نسبی در عملکرد همراه بوده است. نتایج این تحقیق می تواند به تصمیم گیریهای آتی شهرداری تهران در خصوص انتخاب فناوریهای مقاوم سازی و بهینه سازی زمان اجرای پروژه های شهری کمک شایانی کند و مبنای تدوین دستورالعملهای مهندسی ژئوتکنیکی شهری باشد.

کلیدواژه ها:

فنداسیون سطحی تقویت شده شهر ، تهران ، مقاومت لرزه ای ، فناوریهای نوین ، ساخت