تحلیل سیستمهای تهویه طبیعی در راستای طراحی پایدار

در سالهای اخیر در پی تشدید بحرانهای زیست محیطی و افزایش مصرف، انرژی توجه به اصول طراحی پایدار در معماری اهمیت فزاینده ای یافته است یکی از ارکان کلیدی این رویکرد تهویه طبیعی به عنوان راهکاری غیر فعال، کم مصرف و اقلیم پاسخ محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل تطبیقی تهویه طبیعی در معماری سنتی ایران و معماری معاصر انجام شده است. روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و تحلیل نمونه های موردی صورت گرفته است. در این راستا دو نمونه از معماری سنتی (خانه طباطبایی ها و خانه نصیرالملک) و دو نمونه از معماری معاصر ساختمان GSW Headquarters در برلین و خانه های Earthship در نیومکزیکو از منظر تهویه طبیعی مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهند که اصول مشترکی در طراحی تهویه طبیعی در هر دو دوره وجود دارد؛ اما در معماری معاصر این اصول در قالبهای نوین ترکیبی و فناوری محور بازتفسیر شده اند. در نهایت پژوهش به این نتیجه می رسد که احیای مولفه های بومی تهویه در قالب معماری معاصر، با رعایت شرایط اقلیمی، فنی و فرهنگی می تواند گامی موثر در جهت طراحی پایدار باشد.

کلیدواژه ها:

تهویه طبیعی ، معماری پایدار ، معماری سنتی ایران ، بازتفسیر ، عناصر بومی ، تحلیل تطبیقی