بررسی بهبود عملکرد بافت فرسوده شهر شیراز از دیدگاه برندینگ شهری

بازآفرینی بافتهای فرسوده شهری به عنوان یکی از چالشهای کلیدی شهرهای معاصر مورد توجه برنامه ریزان و مدیران شهری قرار گرفته است. این بافتها به دلیل فرسودگی زیرساخت ها کاهش کیفیت محیط زیستی، ناامنی و ضعف در عملکردهای اجتماعی، اقتصادی و کالبدی جذابیت و کارایی خود را از دست داده اند و می توانند موجب تشدید نابرابری های فضایی و تضعیف سرمایه اجتماعی شوند. هدف این پژوهش تحلیل و مدل سازی بازآفرینی بافتهای فرسوده شهری شیراز از منظر برندسازی شهری است. این مطالعه کاربردی و از نوع توصیفی همبستگی بوده و داده ها به صورت اسنادی و میدانی جمع آوری شده اند. نتایج نشان می دهد مداخلات کالبدی فضایی بیشترین تاثیر را در بازآفرینی موثر این بافت ها دارند و پس از آن، مولفه های بازاریابی و ارتقای مکان مداخلات غیر فضایی و تاثیرات غیر مستقیم بازاریابی به ترتیب در رتبه های بعدی قرار دارند. همچنین برندسازی شهری تاثیر مثبت قوی و معناداری بر بازآفرینی بافت فرسوده دارد؛ به گونه ای که افزایش در عوامل برندسازی بازآفرینی شهری را به طور چشمگیری ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

بافت فرسوده ، بهبود عملکرد ، شهر شیراز