بررسی تاثیر نورپردازی هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی در بهبود سلامت روان در فضاهای معماری داخلی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر نورپردازی هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی بر سلامت روان کاربران در فضاهای معماری داخلی است. با توجه به رشد روزافزون فناوری در طراحی محیط های زیستی، و اهمیت سلامت روان به عنوان یکی از مولفه های کلیدی کیفیت زندگی این مطالعه به دنبال تحلیل علمی رابطه میان شرایط نوری هوشمند و وضعیت روانی افراد است. روش تحقیق از نوع ترکیبی (کمی و کیفی) است؛ در بخش کمی از پرسش نامه استاندارد ۲۸-GHQ برای سنجش سلامت روان ۱۲۰ نفر از کاربران در دو نوع فضای داخلی با و بدون نور (هوشمند) استفاده شد و در بخش کیفی نیز مصاحبه های نیمه ساخت یافته با ۱۵ متخصص معماری داخلی و روانشناسی محیط انجام گرفت. یافته های آماری نشان داد که افراد در محیط های دارای نورپردازی هوشمند نمرات بهتری در تمامی مولفه های سلامت روان داشتند؛ به ویژه کاهش معنادار در اضطراب، بی خوابی و افسردگی مشاهده شد (۰.۰۵ > p). همچنین تحلیل کیفی مصاحبه ها به شناسایی چهار مضمون اساسی انجامید که شامل همسویی نور با چرخه شبانه روزی بدن، ارتقاء کیفیت خواب، تقویت کارایی شناختی و تمرکز ذهنی، و موانع اجرایی در پیاده سازی سیستم های نورپردازی هوشمند بود. در مجموع، نتایج پژوهش نشان داد که نورپردازی هوشمند می تواند به عنوان یک مداخله طراحی موثر به بهبود سلامت روان کاربران در محیط های داخلی کمک کند. این دستاورد می تواند مسیر توسعه فضاهای سلامت محور با استفاده از فناوری های هوش مصنوعی را هموار سازد.

کلیدواژه ها:

نورپردازی هوشمند ، هوش مصنوعی ، سلامت روان ، معماری داخلی