نوآوریهای معاصر در استفاده از مصالح بومی و روشهای ساخت وساز پایدار: کاربرد چوبهای اصلاح شده در معماری معاصر و تکنیکهای ساخت سبز

هدف این پژوهش، بررسی ظرفیت چوبهای اصلاح شده و تکنیکهای ساخت سبز در ارتقای کیفیت پایداری معماری است. تحلیل کیفی پروژه های منتخب نشان داده که استفاده از مصالحی نظیر الوارهای لمینت شده متقاطع (CLT) و چوبهای پردازش شده حرارتی موجب کاهش ۴۵ درصدی انتشار کربن در مقایسه با مصالح سنتی می شود و با اهداف جهانی کربن خنثی تا سال ۲۰۵۰ همسو است. یافته های علمی، حاکی از افزایش ۵۰ درصدی مقاومت و ۳۰ درصدی طول عمر سازه های ساخته شده با این مصالح است که به بهبود دوام و کاهش هزینه های نگهداری منجر می شود. بهینه سازی فرآیندهای اجرایی با کاهش ۲۵ درصدی زمان ساخت و ۲۰ درصدی هزینه های اجرایی مزیت رقابتی این مصالح را در پروژه های زمان بندی یا دارای محدودیت بودجه آشکار ساخته است. با این حال چالش هایی نظیر هزینه ی اولیه، بالاتر نیاز به مدیریت پایدار منابع طبیعی، کمبود نیروی متخصص و دسترسی محدود در برخی مناطق مانع پذیرش گسترده تر این رویکردها شده است. این پژوهش، پیشنهاد می دهد که توسعه سیاست های حمایتی سرمایه گذاری در آموزش تخصصی، و به کارگیری فناوری های نوینی همچون چاپ سه بعدی با چوب بازیافتی می تواند بر این محدودیت ها غلبه کند. در نهایت، تلفیق فناوری های نوین با دانش بومی به عنوان رویکردی موثر برای ارتقای معماری پایدار مطرح می شود و می تواند نقش بسزایی در تحقق اهداف جهانی ساخت وساز سبز ایفا کند.

کلیدواژه ها:

مصالح بومی ، سازی چوبهای اصلاح شده ، معماری پایدار ، تکنیکهای ساخت سبز