معرفی نسخه خطی «گلستان ارم»، روایتی نویافته از قصه سیف الملوک و بدیع الجمال

گلستان ارم روایتی نویافته از داستان سیف الملوک و بدیع الجمال در هزار و یک شب است که در قرن یازدهم هجری، تحریر شده است. در پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی به معرفی این اثر، مهم ترین ویژگی های سبک شناسی آن و مقایسه آن با روایت هزار و یک شب و هزار و یک روز پرداخته شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که «گلستان ارم» پیش از قدیمی ترین ترجمه فارسی هزار و یک شب (نسخه هنریه) نوشته شده است. یکسانی شیوه آغاز و پایان و اشتراک اغلب حوادث داستانی گلستان ارم با روایت هزار و یک شب و تطابق حداقلی آن با همین داستان در هزار و یک روز، احتمال بازنویسی داستان سیف الملوک و بدیع الجمال در هزار و یک شب را از روی گلستان ارم افزایش می دهد.همچنین استفاده از زبان کهن، ساخت های دستوری خاص و وفور عناصر بلاغی چون تشبیه، کنایه، استعاره، توصیف، مبالغه، مجاز، تنسیق الصفات، ضرب المثل و استشهاد به اشعار، این اثر را در حوزه نثر بینابین قرار می دهد. اغلب کنایات در این اثر از نوع فعلی، تشبیهات از نوع مفصل و استعارات از نوع مصرحه است.همچنین درج ۲۷۴ بیت و ۶ مصرع در این اثر، مبین تسلط مولف بر دواوین شعری است.ابیات متعلق به سعدی (۱۴ بیت)، جامی، هلالی جغتایی، امیر خسرو دهلوی، حافظ (۱۱بیت)، نظامی (۹ بیت)، ابن عماد شیرازی(۶ بیت)، مولوی(۴ بیت) و خواجو کرمانی (۳ بیت) بیشترین بسامد را در متن داشته اند. به علاوه مولف جز بیان اعتقادات دینی خود، بسیاری از عقاید فرهنگی، سیاسی و اجتماعی رایج در دربارهای غزنوی و مصر را نیز در متن منعکس کرده است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: نسخه خطی ، سبک شناسی ، سیف الملوک و بدیع الجمال ، گلستان ارم ، هزار و یک شب