زبان فارسی به عنوان ابزار دیپلماسی فرهنگی تحلیل نقش آموزش زبان فارسی در جذب دانشجویان خارجی

زبان فارسی، به عنوان یکی از عناصر هویتی و فرهنگی ایران، ظرفیت بالایی در دیپلماسی فرهنگی و آموزشی دارد. آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان نه تنها موجب تعاملات علمی و فرهنگی می شود، بلکه بستری برای ارتقای تصویر ملی و جذب دانشجویان خارجی فراهم می سازد. این مقاله با رویکردی تحلیلی و اسنادی، به بررسی نقش زبان فارسی در دیپلماسی فرهنگی ایران پرداخته و با استفاده از نظریه Soft Power، ظرفیت های زبانی کشور را تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهند که مراکز آموزش زبان فارسی، برنامه های فرهنگی دانشگاهی، و پیوندهای ادبی می توانند در سیاست گذاری آموزشی ایران نقش موثری ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: زبان فارسی ، دیپلماسی فرهنگی ، دانشجویان خارجی ، قدرت نرم ، آموزش زبان ، تصویر ملی