بررسی تاثیر رویکردهای تدریس فعال و مبتنی بر آزمایش در ارتقاء موفقیت و علاقه دانش آموزان به درس علوم

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رویکردهای تدریس فعال و مبتنی بر آزمایش بر موفقیت تحصیلی و علاقه دانش آموزان به دروس علوم طراحی شد. این مطالعه از طرح شبه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بهره گرفت. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه اول شهرستان باخرز آموزشگاه تکتم بود که از میان آن ها ۳۰ دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایشی نفر۱۵ و کنترل ۱۵نفر تقسیم شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل آزمون پیشرفت تحصیلی ساخته شده توسط پژوهشگر و پرسشنامه استاندارد علاقه به علوم بود که روایی و پایایی آن ها تایید شد. گروه آزمایشی به مدت ۱۰ هفته آموزش علوم را با رویکردهای فعال و مبتنی بر آزمایش (شامل آزمایش های عملی، پروژه های گروهی و بحث های هدایت شده) دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل با روش های سنتی (سخنرانی و پرسش و پاسخ) آموزش دیدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS (نسخه ۲۶) و از طریق آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس - ANCOVA) در سطح معنی داری ۰.۰۵=α تحلیل شدند. نتایج نشان داد که رویکردهای تدریس فعال و مبتنی بر آزمایش تاثیر معنی دار و مثبتی بر افزایش موفقیت تحصیلی (F(۱, ۹۷) = ۸۱.۳۵, p < ۰.۰۰۱, ηp² = ۰.۴۵) و افزایش علاقه دانش آموزان به دروس علوم (F(۱, ۹۷) = ۴۳.۰۵, p < ۰.۰۰۱, ηp² = ۰.۳۱) دارند. این یافته ها حاکی از آن است که درگیر کردن فعال دانش آموزان و فراهم آوردن فرصت های یادگیری تجربی، می تواند به درک عمیق تر مفاهیم و بهبود نگرش آن ها نسبت به علوم منجر شود. نتایج این پژوهش بر اهمیت به کارگیری روش های نوین تدریس در برنامه های آموزشی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: تدریس فعال ، تدریس مبتنی بر آزمایش ، موفقیت تحصیلی ، علاقه به علوم