پرورش تفکر الگوریتمی در دانش آموزان دوره متوسطه با استفاده از زبان های برنامه نویسی ساده

هدف این پژوهش بررسی نقش زبان های برنامه نویسی ساده در پرورش تفکر الگوریتمی دانش آموزان دوره متوسطه است. با توجه به اهمیت روزافزون مهارت های شناختی در آموزش نوین، این مطالعه تلاش دارد نشان دهد که چگونه ابزارهای بصری و قابل فهم مانند Scratch، Blockly و Python می توانند در تقویت توانایی تحلیل، طراحی و حل مسئله در نوجوانان موثر باشند. روش تحقیق به صورت کتابخانه ای و مبتنی بر تحلیل منابع معتبر داخلی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که آموزش الگوریتمی با زبان های ساده موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، رشد خلاقیت، بهبود عملکرد در دروس تحلیلی و ارتقاء انگیزه یادگیری می شود. همچنین، معلمان گزارش داده اند که استفاده از محیط های برنامه نویسی بصری موجب تعامل بیشتر در کلاس و درک عمیق تر مفاهیم منطقی شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که آموزش تفکر الگوریتمی در مدارس ایران، اگر با طراحی مناسب و حمایت نهادی همراه باشد، می تواند به عنوان یکی از ارکان تحول آموزشی در کشور مطرح گردد. این آموزش نه تنها موجب آمادگی دانش آموزان برای مشاغل آینده می شود، بلکه بستری برای رشد تفکر سیستمی و حل مسئله در زندگی روزمره فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

تفکر الگوریتمی ، زبان های برنامه نویسی ساده ، آموزش متوسطه ، محیط های بصری ، حل مسئله