بازنمایی فضا و مکان در نمایشنامه ها: بررسی تاثیر طراحی معماری صحنه بر تجربه مخاطب

فضا و معماری صحنه در نمایشنامه ها نقش مهمی در تجربه مخاطب ایفا می کنند. این مقاله با رویکرد میان رشته ای بین ادبیات نمایشی و معماری، به بررسی چگونگی تاثیر طراحی فضایی صحنه بر ادراک و واکنش های روان شناختی مخاطب می پردازد. از طریق تحلیل نمونه هایی از نمایشنامه های کلاسیک و معاصر و بررسی اصول طراحی صحنه، نشان داده می شود که معماری صحنه نه تنها پس زمینه ای برای روایت است، بلکه خود عاملی فعال در شکل دهی به تجربه نمایش و تعامل با مخاطب محسوب می شود. یافته ها نشان می دهد که هماهنگی میان ساختار فضایی، نورپردازی و طراحی صحنه می تواند پیام های داستانی و تم های نمایش را تقویت کند و تجربه ای چندبعدی برای بیننده ایجاد نماید.

کلیدواژه ها:

ادبیات نمایشی ، معماری صحنه ، تجربه مخاطب ، طراحی فضا ، نمایشنامه