داوری اجرت المثل ایام زوجیت زوجه

اجرت المثل ایام زوجیت که به دستمزد و اجرت کارهای انجام شده زوجه در طول زندگی مشترک اشاره دارد در رویه قضایی کنونی و طبق تبصره ماده ۳۳۶ قانون مدنی طی شرایطی قابلیت مطالبه دارد. خواهان پرونده ، زوجه می باشد که خواسته خود را از طریق مرجع قضایی یا از طریق مرجع غیر قضایی ( داوری ) مطالبه می نماید و لذا حسب مورد قاضی دادگاه ، یا داور که از وی به عنوان قاضی خصوصی یا قاضی تحکیم یاد می شود به موضوع رسیدگی و رای مربوطه را صادر می نماید. داور پس از انشا رای ، آن را به طرفین اختلاف یعنی زوج و زوجه ابلاغ می نماید که این رای غیرقابل اعتراض و قطعی است مع الوصف لزومی به رسیدگی مجدد در دادگاه وجود ندارد، دادگاه رای را از منظر اصول و مبانی حقوقی مورد بررسی قرار داده و متعاقبا اجراییه صادر می نماید. دریافت دستمزد کارهایی که در منزل زوج انجام گردیده است در قانون و فقه اهل تشیع بلامانع است ولیکن از دیدگاه فقهای اهل سنت امری نکوهیده و ناپسند می باشد و معتقدند همانگونه که کارهای خارج از منزل و تامین شرایط اقتصادی و امرار معاش خانواده بر عهده زوج می باشد، انجام کارهای داخل منزل بر عهده زوجه است و همچنین معتقدند عقد نکاح به مانند عقد اجاره نیست بلکه پیوند مستحکم و غلیظ میان زوجین است و در قبال کارهایی که زوجه در منزل شوهر و در طول زندگی مشترک انجام می دهد نباید اجرتی مطالبه و اخذ نماید.

کلیدواژه ها:

اجرت المثل ، ایام زوجیت ، قانون ، فقه ، داوری ، اجراییه