بررسی اثر فعالیت های هنری (نقاشی، تئاتر، موسیقی) بر افزایش اعتمادبه نفس کودکان ابتدایی

اعتمادبه نفس به عنوان یکی از شاخص های اساسی سلامت روانی کودکان نقش مهمی در رشد تحصیلی، اجتماعی و هیجانی آن ها دارد. این پژوهش تحلیلی با هدف بررسی اثر فعالیت های هنری شامل نقاشی، تئاتر و موسیقی بر افزایش اعتمادبه نفس کودکان دوره ابتدایی انجام شده است. چارچوب نظری بر مبنای نظریه های هوش چندگانه گاردنر، روان شناسی مثبت گرا و رویکرد هنر درمانی بنا شده است. یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که مشارکت کودکان در فعالیت های خلاقانه موجب تقویت خودپنداره مثبت، افزایش جرات مندی، ارتقاء مهارت های ارتباطی و کاهش اضطراب اجتماعی می گردد. نقاشی به دلیل فراهم آوردن بستر بیان آزادانه احساسات، موجب پرورش خلاقیت و در نتیجه ارتقای اعتمادبه نفس می شود. تئاتر از طریق ایفای نقش، تمرین همدلی و مدیریت موقعیت های اجتماعی، در ارتقای جرات مندی و مهارت های بین فردی موثر است. موسیقی نیز با ایجاد تجربه های مشترک و گروهمحور، علاوه بر افزایش توانمندی های هیجانی، موجب ارتقاء احساس ارزشمندی و انسجام شخصیتی در کودکان می گردد. این مقاله ضمن تحلیل سازوکارهای روان شناختی اثر هر یک از شاخه های هنری بر اعتمادبه نفس، به بررسی شواهد تجربی داخلی و خارجی پرداخته و پیشنهادهایی برای بکارگیری فعالیت های هنری در برنامه های درسی و فوق برنامه مدارس ابتدایی ارائه می کند. نتایج تحلیل نشان می دهد که ادغام منسجم هنر در فرآیند یاددهی–یادگیری می تواند به شکلی پایدار اعتمادبه نفس دانش آموزان را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

اعتمادبه نفس ، نقاشی ، تئاتر ، موسیقی ، کودکان ابتدایی ، هنر درمانی ، رشد هیجانی