تاثیر مقاومت برونگرا بربهبود و درمان پیچ خوردگی مچ پا

پیچ خوردگی مچ پا از شایع ترین آسیب های اسکلتی-عضلانی است که اغلب منجر به درد، کاهش دامنه حرکتی و کاهش قدرت عضلات می شود. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر افزودن تمرینات مقاومتی برون گرا به پروتکل توان بخشی استاندارد بر شاخص های بالینی بهبود این آسیب بود. یافته های این مطالعه نشان می دهد که تمرینات مقاومتی برون گرا به عنوان یک مداخله مکمل، می تواند به طور قابل توجهی روند بهبودی پیچ خوردگی حاد مچ پا را تسریع کند. این تمرینات با ایجاد سازگاری های مثبت در بافت تاندون-عضله و افزایش ثبات عصبی-عضلانی، منجر به کاهش درد و بازیابی سریع تر عملکرد می شوند. پیشنهاد می شود این نوع تمرینات در پروتکل های استاندارد توان بخشی این آسیب گنجانده شوند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: مقاومت برون گرا ، پیچ خوردگی مچ پا ، درمان.