نقش سواد دیجیتال معلمان در ارتقاء عدالت آموزشی در مناطق محروم

عدالت آموزشی به عنوان یکی از اصول بنیادین در توسعه پایدار نظام های آموزشی، به معنای فراهم سازی فرصت های برابر یادگیری برای همه دانش آموزان، فارغ از موقعیت جغرافیایی، وضعیت اقتصادی و شرایط اجتماعی است. در دهه اخیر، تحول دیجیتال نقش پررنگی در کاهش یا افزایش شکاف های آموزشی ایفا کرده است. معلمان، به عنوان پرچم داران یادگیری، نیازمند سطح بالایی از سواد دیجیتال برای بهره گیری بهینه از فناوری های نوین و ارتقاء کیفیت آموزش هستند، به ویژه در مناطق محروم که شکاف دیجیتال می تواند موجب تشدید نابرابری شود. هدف این پژوهش، بررسی نقش سواد دیجیتال معلمان در ارتقاء عدالت آموزشی در مناطق محروم ایران است. پژوهش حاضر با رویکرد ترکیبی (کمی – کیفی) انجام شد. در بخش کمی، داده ها از ۳۸۴ معلم مناطق محروم پنج استان کشور گردآوری و با استفاده از پرسشنامه استاندارد سواد دیجیتال و مقیاس عدالت آموزشی تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین سطح سواد دیجیتال معلمان و شاخص های عدالت آموزشی (دسترسی، کیفیت و مشارکت) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۵۷, p < ۰.۰۰۱). بخش کیفی پژوهش نیز نشان داد که توسعه مهارت های دیجیتال معلمان از طریق آموزش های هدفمند و پشتیبانی زیرساختی می تواند به بهبود کیفیت آموزش و افزایش مشارکت آموزشی دانش آموزان در مناطق محروم منجر شود. یافته ها بیانگر این است که سرمایه گذاری در ارتقاء سواد دیجیتال معلمان، راهبردی اثربخش برای تحقق عدالت آموزشی و کاهش شکاف دیجیتال است.

کلیدواژه ها:

سواد دیجیتال ، عدالت آموزشی ، مناطق محروم ، معلمان ، شکاف دیجیتال ، توسعه آموزشی