تاثیر فرهنگ مدرسه دیجیتال بر مهارت های اجتماعی و همبستگی دانش آموزان

با نفوذ فراگیر فناوری های دیجیتال در تمامی شئون نظام آموزشی، مدارس به عنوان یکی از اصلی ترین کانون های جامعه پذیری کودکان و نوجوانان، با یک واقعیت اجتماعی جدید روبرو شده اند. این واقعیت، ظهور "فرهنگ مدرسه دیجیتال" است؛ مجموعه ای از هنجارها، ارزش ها، باورها، رویه ها و مصنوعات مشترک که نحوه تعامل اعضای جامعه مدرسه (مدیران، معلمان و دانش آموزان) با و از طریق فناوری را شکل می دهد. این فرهنگ نامرئی اما قدرتمند، تاثیرات عمیقی بر رشد اجتماعی-عاطفی دانش آموزان دارد و می تواند به عنوان یک عامل تقویت کننده یا تضعیف کننده برای مهارت های اجتماعی و احساس همبستگی آن ها عمل کند. مهارت های اجتماعی، شامل توانایی هایی نظیر ارتباط موثر، همدلی، همکاری و حل تعارض، و همبستگی به معنای احساس تعلق، پیوند و حمایت متقابل در گروه، دو مولفه حیاتی برای سلامت روان، بهزیستی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان هستند. این مقاله مروری با هدف بررسی تحلیلی و عمیق این رابطه پیچیده تدوین شده است. در این راستا، این سوال محوری مطرح می شود که فرهنگ حاکم بر استفاده از فناوری در یک مدرسه، چگونه بر توانایی دانش آموزان برای برقراری ارتباطات سالم و ایجاد یک جامعه یادگیری منسجم و حمایتی تاثیر می گذارد؟ این مقاله ضمن تشریح مبانی نظری فرهنگ مدرسه دیجیتال و مولفه های رشد اجتماعی، یافته های پژوهشی مرتبط را تحلیل می کند تا نشان دهد که یک فرهنگ مدرسه دیجیتال مثبت، که بر یادگیری مشارکتی، شهروندی دیجیتال مسئولانه و ارتباطات سازنده تاکید دارد، می تواند به تقویت مهارت های اجتماعی قرن بیست و یکم و افزایش همبستگی دانش آموزان منجر شود. در مقابل، فرهنگی که در آن استفاده از فناوری به صورت فردگرایانه، کنترل نشده و بدون توجه به ابعاد اخلاقی و اجتماعی باشد، می تواند به انزوای اجتماعی، بروز پدیده هایی مانند قلدری سایبری و تضعیف پیوندهای اجتماعی در مدرسه بینجامد. نتایج این بررسی بر ضرورت توجه مدیران و سیاست گذاران آموزشی به شکل دهی فعالانه و هدفمند فرهنگ مدرسه دیجیتال به عنوان یک اولویت راهبردی برای پرورش نسلی توانمند از نظر اجتماعی و عاطفی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ مدرسه دیجیتال ، مهارت های اجتماعی ، همبستگی دانش آموزان ، یادگیری مشارکتی آنلاین ، شهروندی دیجیتال