ادغام فناوری های نوین و مشارکت پویا خانواده در افزایش عدالت آموزشی مدارس

با گسترش فناوری های نوین در حوزه آموزش، استفاده از ابزارهای هوشمند به ویژه هوش مصنوعی، فرصت های نوینی برای شخصی سازی یادگیری و ارتقای کیفیت آموزشی فراهم کرده است. هدف این پژوهش بررسی نقش هوش مصنوعی در طراحی مسیرهای یادگیری تطبیقی و ارزیابی اثر آن بر کیفیت بخشی آموزشی است. روش پژوهش از نوع کاربردی-توصیفی بود و داده ها از طریق مطالعه منابع علمی معتبر و تحلیل نمونه های عملی از پیاده سازی سیستم های یادگیری تطبیقی جمع آوری شد. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری الگوریتم های هوش مصنوعی در طراحی مسیرهای یادگیری، امکان شناسایی نقاط قوت و ضعف دانش آموزان، ارائه بازخورد فوری و شخصی سازی محتوا را فراهم می کند. علاوه بر این، سیستم های تطبیقی موجب افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری شده و نقش موثری در کاهش شکاف های یادگیری و ارتقای کیفیت آموزشی دارند. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که ادغام هوش مصنوعی در فرآیند طراحی مسیرهای یادگیری می تواند به عنوان راهکاری موثر برای بهبود عملکرد آموزشی و افزایش رضایت یادگیرندگان مورد استفاده قرار گیرد. با این رویکرد، مدارس قادر خواهند بود برنامه های آموزشی انعطاف پذیرتری ارائه دهند که متناسب با نیازهای فردی هر دانش آموز باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری تطبیقی ، کیفیت آموزشی ، شخصی سازی یادگیری ، بازخورد هوشمند