تاثیر سیاست های شهرداری بر تغییر کاربری اراضی روستایی در حریم شهرها

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سیاست های شهرداری بر تغییر کاربری اراضی روستایی در حریم شهرها و شناسایی عوامل موثر بر این تغییرات انجام شد. اهمیت موضوع از آن جهت است که مناطق پیرامونی کلان شهرها در دهه های اخیر با روندی شتابان از تغییرات کاربری مواجه شده اند که پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و محیط زیستی قابل توجهی به همراه دارد. این مطالعه از نوع کاربردی و توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از سه مسیر اصلی جمع آوری شده اند: نخست، تحلیل اسنادی شامل قوانین ملی و محلی، طرح های توسعه شهری، گزارش های عملکرد شهرداری و اسناد مرتبط با مدیریت اراضی؛ دوم، پرسشنامه توزیع شده میان ۲۵۰ خانوار ساکن در مناطق پیرامونی برای سنجش ادراک و تجربه آن ها از تغییر کاربری و خدمات شهری؛ و سوم، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ مدیر و کارشناس محلی به منظور تحلیل عمیق چالش ها و فرصت های مرتبط با تغییر کاربری. داده های کمی با آزمون T تک نمونه ای، آزمون فریدمن و تحلیل همبستگی و داده های کیفی با تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که سیاست های شهرداری نقش کلیدی در هدایت تغییرات کاربری دارند و تسهیل فرآیندهای قانونی، ارائه خدمات شهری و توسعه زیرساخت ها از مهم ترین عوامل موثر در افزایش رضایت ساکنان و بهبود کیفیت زندگی در مناطق پیرامونی محسوب می شوند. همچنین، شناسایی چالش هایی همچون پیچیدگی های اداری، عدم شفافیت قوانین و محدودیت منابع انسانی و مالی، ضرورت برنامه ریزی یکپارچه، هماهنگی بین بخشی و مشارکت فعال جامعه محلی را برجسته می کند. استفاده از رویکرد تلفیقی داده های کمی و کیفی امکان درک جامع تر تعاملات بین سیاست های شهری، رفتار ساکنان و تغییرات فضایی را فراهم کرده و پایه ای علمی برای طراحی راهکارهای مدیریت اراضی و توسعه پایدار در حریم شهرها ایجاد می کند. این پژوهش می تواند به سیاست گذاران و برنامه ریزان شهری کمک کند تا با بهره گیری از شواهد میدانی و تحلیلی، تصمیمات مبتنی بر داده و رویکردهای پایدار در مدیریت توسعه فضایی اتخاذ نمایند.

کلیدواژه ها:

تغییر کاربری اراضی ، سیاست های شهرداری ، حریم شهر ، توسعه پایدار ، روستاهای پیرامونی ، مدیریت زمین