بررسی رابطه بین سبک یادگیری دانش آموزان و عملکرد تحصیلی آنان در دروس مختلف ابتدایی

هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین سبک های یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان در دروس مختلف مقطع ابتدایی بود. سبک های یادگیری به عنوان ترجیحات و راهبردهای فرد در پردازش اطلاعات، نحوه دریافت و سازماندهی دانش شناخته می شوند و می توانند نقش مهمی در موفقیت تحصیلی داشته باشند. پژوهش حاضر از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان مدارس ابتدایی ناحیه یک شهر کرمانشاه و منطقه ماهیدشت بود. نمونه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شد و ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه سبک یادگیری و نمرات رسمی دروس مختلف بود.یافته ها نشان داد که دانش آموزان دارای سبک های یادگیری متفاوتی هستند و بیشترین گرایش به سبک بصری مشاهده شد. تحلیل همبستگی نشان داد که سبک های یادگیری در دروس مختلف اثر متفاوتی دارند؛ به طور مثال، سبک بصری بر عملکرد در درس علوم و سبک شنیداری بر عملکرد در درس زبان تاثیر مثبت و معناداری داشتند. همچنین تحلیل رگرسیون نشان داد که سبک های یادگیری قادر به پیش بینی بخشی از عملکرد تحصیلی دانش آموزان هستند. نتایج همچنین حاکی از تاثیر تفاوت های فردی مانند جنسیت و پایه تحصیلی بر سبک یادگیری و عملکرد تحصیلی بود.نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که شناسایی سبک های یادگیری و تطبیق روش های تدریس با آن ها می تواند به بهبود کیفیت یادگیری و افزایش موفقیت تحصیلی کمک کند. با توجه به تنوع سبک های یادگیری و اثر متفاوت آن ها بر دروس مختلف، پیشنهاد می شود معلمان و مدیران آموزشی در طراحی برنامه های درسی و فعالیت های آموزشی، سبک های یادگیری دانش آموزان را مدنظر قرار دهند.

کلیدواژه ها:

سبک یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، روش تدریس ، تطبیق آموزش