بررسی اثر آموزش زیست فناوری بر دانش و علاقه دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر آموزش زیست فناوری بر دانش و علاقه دانش آموزان مدارس متوسطه دوم ناحیه ۲ شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. روش پژوهش از نوع مداخله ای–تجربی (Quasi-Experimental) با پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان متوسطه دوم ناحیه ۲ کرمانشاه بود و نمونه ای شامل ۸۰ دانش آموز به صورت تصادفی انتخاب شد و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۴۰ نفر) تقسیم شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل آزمون چندگزینه ای برای سنجش دانش و پرسشنامه پنج درجه ای لیکرت برای سنجش علاقه و انگیزه دانش آموزان بود.گروه آزمایش طی شش هفته آموزشی، شامل آموزش نظری، فعالیت های عملی آزمایشگاهی، پروژه های گروهی و شبیه سازی های علمی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش معمول کتاب درسی را دریافت کرد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمون های T مستقل، T وابسته و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند.نتایج نشان داد که آموزش زیست فناوری موجب افزایش معنادار دانش و علاقه دانش آموزان گروه آزمایش شد (p<۰/۰۱) و فعالیت های عملی و پروژه محور بیشترین تاثیر را بر این افزایش داشتند. همچنین، گروه کنترل تغییرات قابل توجهی در دانش و علاقه نشان نداد. این یافته ها نشان می دهند که آموزش زیست فناوری، به ویژه با روش های فعال و مشارکتی، می تواند یادگیری پایدار و افزایش انگیزه دانش آموزان در علوم زیستی را تضمین کند.

کلیدواژه ها:

آموزش زیست فناوری ، دانش ، علاقه ، انگیزه ، یادگیری فعال ، مدارس متوسطه دوم