بررسی رابطه عزت نفس و تعاملات اجتماعی در مدرسه و تاثیر آن بر یادگیری گروهی

عزت نفس یکی از مهم ترین عوامل روانی است که نقش اساسی در شکل گیری و توسعه تعاملات اجتماعی دانش آموزان در محیط مدرسه دارد. دانش آموزانی که عزت نفس بالاتری دارند، معمولا ارتباطات اجتماعی بهتری برقرار می کنند و به راحتی در گروه های یادگیری مشارکت می نمایند. این تعاملات اجتماعی مثبت نه تنها باعث بهبود روابط بین فردی می شود، بلکه زمینه ای مناسب برای یادگیری گروهی موثر فراهم می آورد. یادگیری گروهی که مبتنی بر همکاری، تبادل نظر و حمایت متقابل است، می تواند منجر به افزایش انگیزه، افزایش یادگیری عمیق تر و توسعه مهارت های اجتماعی و شناختی گردد. پژوهش های مختلف نشان داده اند که دانش آموزانی که عزت نفس بالاتری دارند، بیشتر تمایل دارند در فعالیت های گروهی شرکت کنند و در این فرآیند، اعتماد به نفس و توانایی های خود را افزایش دهند. این افراد معمولا در مدیریت تعارضات، ارائه نظرات و پذیرش بازخورد بهتر عمل می کنند که همه این عوامل در بهبود کیفیت یادگیری گروهی موثر است. بنابراین، تقویت عزت نفس دانش آموزان می تواند به عنوان یک عامل کلیدی در بهبود تعاملات اجتماعی و ارتقای کارایی یادگیری گروهی مورد توجه قرار گیرد. در محیط مدرسه که تعاملات اجتماعی و یادگیری گروهی بخش جدایی ناپذیر فرایند آموزشی است، توجه به عزت نفس دانش آموزان می تواند به شکل گیری فضای حمایتی و انگیزشی منجر شود که هم به رشد فردی و هم به پیشرفت تحصیلی آنان کمک شایانی می کند. این تحقیق با هدف بررسی رابطه عزت نفس و تعاملات اجتماعی و تاثیر آن بر یادگیری گروهی، نشان می دهد که برنامه ها و مداخلاتی که عزت نفس را تقویت می کنند، می توانند به طور قابل توجهی کیفیت تعاملات اجتماعی و در نتیجه نتایج یادگیری گروهی را بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

عزت نفس ، تعاملات اجتماعی ، یادگیری گروهی ، مدرسه ، توسعه مهارت های اجتماعی